Database release:
SDF
NATURA 2000 - STANDARD DATA FORM

For Special Protection Areas (SPA),
Proposed Sites for Community Importance (pSCI),
Sites of Community Importance (SCI) and
for Special Areas of Conservation (SAC)

TABLE OF CONTENTS

1. SITE IDENTIFICATION

Back to top

1.1 Type

B

1.2 Site code

PLH020002

1.3 Site name

Dębniańskie Mokradła

1.4 First Compilation date

2001-11

1.5 Update date

2017-02

1.6 Respondent:

Name/Organisation:Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska
Address:  Polska  52/54    Warszawa    00-922  Wawelska 
Email:kancelaria@gdos.gov.pl
Date site proposed as SCI:2004-04
Date site confirmed as SCI:2008-02
Date site designated as SAC: No data
National legal reference of SAC designation: No data

2. SITE LOCATION

Back to top

2.1 Site-centre location [decimal degrees]:

Longitude:16.559000
Latitude:51.350400

2.2 Area [ha]

5288.8500

2.3 Marine area [%]

0.0000

2.4 Sitelength [km]:

0.00

2.5 Administrative region code and name

NUTS level 2 code Region Name
PL51Dolnośląskie

2.6 Biogeographical Region(s)

Continental (100.00 %)

3. ECOLOGICAL INFORMATION

Back to top

3.1 Habitat types present on the site and assessment for them

Annex I Habitat types Site assessment
Code PF NP Cover [ha] Cave [number] Data quality A|B|C|D A|B|C
      RepresentativityRelative SurfaceConservationGlobal
3260  info      26.17  0.00 
6410  info      78.09  0.00 
6440  info      0.00 
6510  info      642.67  0.00 
7140  info      0.00 
9170  info      106.18  0.00 
9190  info      47.4  0.00 
91E0  info      117.2  0.00 
91F0  info      46.34  0.00 
  • PF: for the habitat types that can have a non-priority as well as a priority form (6210, 7130, 9430) enter "X" in the column PF to indicate the priority form.
  • NP: in case that a habitat type no longer exists in the site enter: x (optional)
  • Cover: decimal values can be entered
  • Caves: for habitat types 8310, 8330 (caves) enter the number of caves if estimated surface is not available.
  • Data quality: G = 'Good' (e.g. based on surveys); M = 'Moderate' (e.g. based on partial data with some extrapolation); P = 'Poor' (e.g. rough estimation)

3.2 Species referred to in Article 4 of Directive 2009/147/EC and listed in Annex II of Directive 92/43/EEC and site evaluation for them

Species Population in the site Site assessment
G Code Scientific Name S NP T Size Unit Cat. D.qual. A|B|C|D A|B|C
      MinMax  Pop.Con.Iso.Glo.
M1308Barbastella barbastellus    11  50   
A1188Bombina bombina           
M1337Castor fiber           
I1088Cerambyx cerdo    11  50   
I1074Eriogaster catax    251  500   
I6169Euphydryas maturna    101  250   
M1355Lutra lutra    10   
I1060Lycaena dispar    11  50   
F1145Misgurnus fossilis           
M1323Myotis bechsteinii    11  50   
M1324Myotis myotis    11  50   
I6179Phengaris nausithous    51  100   
I6177Phengaris teleius    11  50   
F5339Rhodeus amarus           
A1166Triturus cristatus           
  • Group: A = Amphibians, B = Birds, F = Fish, I = Invertebrates, M = Mammals, P = Plants, R = Reptiles
  • S: in case that the data on species are sensitive and therefore have to be blocked for any public access enter: yes
  • NP: in case that a species is no longer present in the site enter: x (optional)
  • Type: p = permanent, r = reproducing, c = concentration, w = wintering (for plant and non-migratory species use permanent)
  • Unit: i = individuals, p = pairs or other units according to the Standard list of population units and codes in accordance with Article 12 and 17 reporting (see reference portal)
  • Abundance categories (Cat.): C = common, R = rare, V = very rare, P = present - to fill if data are deficient (DD) or in addition to population size information
  • Data quality: G = 'Good' (e.g. based on surveys); M = 'Moderate' (e.g. based on partial data with some extrapolation); P = 'Poor' (e.g. rough estimation); VP = 'Very poor' (use this category only, if not even a rough estimation of the population size can be made, in this case the fields for population size can remain empty, but the field "Abundance categories" has to be filled in)

3.3 Other important species of flora and fauna (optional)

Species

Population in the site

Motivation

Group CODE Scientific Name S NP Size Unit Cat. Species Annex Other categories
     MinMax C|R|V|PIVVABCD
Botrychium matricariifolium                   
Bufo viridis                 
Dianthus superbus                   
Epipactis palustris                   
Hyla arborea                 
Iris sibirica                   
Myotis daubentonii                 
Nyctalus noctula                 
Orchis morio                   
Ornithogalum collinum                   
Osmunda regalis                   
Pipistrellus pipistrellus                 
Plecotus auritus                 
Rana arvalis                 
Triturus vulgaris                   
  • Group: A = Amphibians, B = Birds, F = Fish, Fu = Fungi, I = Invertebrates, L = Lichens, M = Mammals, P = Plants, R = Reptiles
  • CODE: for Birds, Annex IV and V species the code as provided in the reference portal should be used in addition to the scientific name
  • S: in case that the data on species are sensitive and therefore have to be blocked for any public access enter: yes
  • NP: in case that a species is no longer present in the site enter: x (optional)
  • Unit: i = individuals, p = pairs or other units according to the standard list of population units and codes in accordance with Article 12 and 17 reporting, (see reference portal)
  • Cat.: Abundance categories: C = common, R = rare, V = very rare, P = present
  • Motivation categories: IV, V: Annex Species (Habitats Directive), A: National Red List data; B: Endemics; C: International Conventions; D: other reasons

4. SITE DESCRIPTION

Back to top

4.1 General site character

Habitat class % Cover
N061.85
N1020.12
N1214.83
N1611.32
N1729.92
N1921.40
N230.56
N061.85
N1020.12
N1214.83
N1611.32
N1729.92
N1921.40
N230.56

Total Habitat Cover

200

Other Site Characteristics

Obszar zlokalizowany jest w centralnej części województwa dolnośląskiego, na terenie powiatu wołowskiego. Przeważająca część obszaru znajduje się w zasięgu granic gminy Wołów, z kolei mniejszy północny fragment obszaru w zasięgu gminy Wińsko. Obszar stanowią głównie tereny leśne, w mniejszej części tereny użytkowane rolniczo i stawy hodowlane w okolicy wsi Wrzosy, Dębno oraz Krzydlina Mała, będące ważnym miejscem lęgowym dla ptaków wodno-błotnych. Duży udział w obszarze mają siedliska wilgotne o naturalnym charakterze: okresowo zalewane olsy, łęgi, bagna śródleśne, podmokłe łąki, starorzecza i stawy. Często w ich sąsiedztwie występują piaszczyste pagórki z charakterystyczną florą. Przeważająca część gruntów znajduje się w zarządzie Nadleśnictwa Wołów oraz w zarządzie gmin. Pozostałą część stanowią grunty prywatne lub grunty innej własności, których udział w całkowitej powierzchni obszaru jest marginalny. W związku z rolniczym charakterem regionu na gruntach rolnych w obszarze utrzymuje się dotychczasowe ich użytkowanie. Sporadycznie obserwuje się zamianę użytków zielonych na grunty orne lub intensyfikację użytkowania łąk w kierunku pastwisk, szczególnie w południowej części obszaru. W związku z obecnością dość licznych stawów istotne znaczenie w obszarze ma również prowadzona na jego terenie gospodarka rybacka. Wiąże się z nią duże zapotrzebowanie na wodę, której deficyty obserwuje się okresowo. Dalszy rozwój tego typu działalności może pogłębić problem wody i gospodarowania nią w obszarze.Obszar położony jest w obrębie Obniżenia Ścinawskiego. Od północy okala go pas Wzgórz Trzebnickich, od zachodu dolina Odry, południową i wschodnią granicę wyznaczają lokalne wysoczyzny. Położony jest na średniej wysokości 108 m n.p.m., maksymalna wysokość wynosi 125 m n.p.m. Obniża się w kierunku północnym - doliny Jezierzycy. Najniższy punkt położony jest na wysokości 92 m n.p.m. Strukturę rzeźby terenu budują formy akumulacji lodowcowej, wodnolodowcowej i rzecznej. Północną część obszaru, położoną w dolinie rzecznej pokrywają holoceńskie dna dolin. Obszar ostoi nie jest w bezpośredni sposób powiązany z innymi obszarami Natura 2000. W najbliższym sąsiedztwie znajduje się obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Łęgi Odrzańskie PLH020018 oraz obszar specjalnej ochrony ptaków Łęgi Odrzańskie PLB020008. Wymienione obszary graniczą z obszarem OZW Dębniańskie Mokradła od zachodniej i południowej strony rozciągając się wzdłuż doliny Odry.

4.2 Quality and importance

Obszar jest istotny dla zachowania leśnych oraz nieleśnych siedlisk przyrodniczych, szczególnie siedlisk o charakterze hydrogenicznym i związanych z nimi cennymi gatunkami zwierząt stanowiących przedmioty ochrony obszaru. Siedlisko: 3260 Nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników Ranunculion fluitantisW trakcie prac terenowych dokonano weryfikacji potencjalnych miejsc występowania siedliska rzek ze zbiorowiskami włosieniczników. Brak danych źródłowych wskazujących lokalizacje siedliska utrudniał jego skuteczną weryfikację. Według danych opisowych z planu ochrony parku krajobrazowego „Dolina Jezierzycy” siedlisko to wykształciło się w obszarze jedynie w korycie Jezierzycy na odcinku pomiędzy Kretowicami a Orzeszkowem, w Nieciecznej, Juszce oraz Mojęcickiej Strudze. Weryfikacja terenowa Jezierzycy oraz Juszki nie potwierdziła występowania siedliska. Na Jezierzycy w obrębie koryta zidentyfikowano zbiorowiska roślinne ze związku Sparganio-Glycerion fluitantis reprezentowane głównie przez potocznika wąskolistnego Berula erecta. Na wielu odcinkach koryto było niemal zupełnie zarośnięte. Dno rzeki na wielu odcinkach było zamulone (podobnie jak koryto Juszki) i silnie ocienione. Koryto Juszki na wielu odcinkach utraciło swój naturalny charakter. Takie warunki nie sprzyjają kształtowaniu się siedliska rzeki włosienicznikowej. Gatunki typowe dla tego siedliska jak np. rzęśl długoszyjkową Callitriche cophocarpa spotykano za to w znacznej ilości w sztucznych rowach z dość szybkim nurtem wody i piaszczystym dnie. Rowy te w dużym stopniu zachowują łączność z naturalnymi ciekami w obszarze. W tej sytuacji konieczne jest wykonanie bardziej szczegółowych badań potwierdzających bądź wykluczających istnienie siedliska rzeki włosienicznikowej na naturalnych ciekach w obszarze.Siedlisko: 6410 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion)Na opisywanym obszarze siedlisko to jest jednym z najcenniejszych przedmiotów ochrony. Zajmuje powierzchnię ponad 78 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Większość płatów tego siedliska w obszarze zlokalizowanych jest w okolicach miejscowości Krzydlina Wielka i Krzydlina Mała oraz pomiędzy Dębnem i Rudnem. Płaty koło Krzydliny Wielkiej są najlepiej zachowane. Występuje tu szereg rzadkich gatunków, m.in. kosaciec syberyjski Iris sibirica, gnidosz rozesłany Pedicularis sylvatica, przytulia północna Galium boreale, bukwica zwyczajna Betonica officinalis. Łąki w okolicach Rudna i Dębna charakteryzują się gorszym stanem zachowania. Na części z nich rozprzestrzeniają się gatunki obce. Płaty położone na południe od Moczydlnicy Klasztornej są nieużytkowane i obserwuje się na nich wnikanie ostrożenia polnego Cirsium arvense oraz nawłoci późnej Solidago serotina. Ze względu na znaczny udział powierzchni siedliska o obniżonej ocenie stopnia zachowania struktury (ze względu na procesy degeneracji pod wpływem obcych gatunków lub zmian w sposobie użytkowania oraz zmian warunków wilgotnościowych) i dodatkowo obniżonej ocenie perspektyw na zachowanie struktury siedliska w przyszłości podjęto decyzję o obniżeniu oceny stanu zachowania siedliska z dobrej (B) na średnią (C). Podobnie ze względu na obecny stan siedliska obniżeniu uległa ocena reprezentatywności z doskonałej (A) na dobrą (B) oraz ocena ogólna z doskonałej (A) na dobrą (B).6510Niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris)Siedlisko zajmuje w obszarze blisko 643 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Największe płaty świeżych łąk zlokalizowane są w południowo-zachodniej części obszaru koło Krzydliny Małej i Krzydliny Wielkiej, a także na zachód od Wołowa oraz na południe od wsi Moczydlnica. Większość płatów powstała w wyniku przeprowadzenia melioracji osuszających siedlisk wilgotnych. Z tego względu spotyka się tu często mozaikę siedlisk wilgotnych i świeżych. W obrębie płatów siedliska znajdują się powierzchnie wilgotniejsze, nawiązujące do łąk zmiennowilgotnych, wilgotnych, a niekiedy nawet do zbiorowisk szuwarowych. Płaty najlepiej odpowiadające typowi siedliska znajdują się koło Krzydliny Wielkiej. Część tych płatów poddana jest intensywnemu wypasowi.9170Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum)Siedlisko zajmuje w obszarze ponad 106 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Grądy charakteryzują się tu zwykle dominującym udziałem dębu w drzewostanie, co prawdopobnie związane jest z preferowaniem tego gatunku w gospodarce leśnej. Ponadto obecne są lipa drobnolistna Tilia cordata, klon pospolity Acer platanoides, w drugim piętrze obecny jest grab Carpinus betulus. Warstwa krzewów najczęściej jest dobrze rozwinięta i zdominowana zwykle przez leszczynę Corylus avellana. W warstwie runa obserwowano gwiazdnicę wielkokwiatową Stellaria holostea, miodunkę ćmą Pulmonaria obscura, wiechlinę gajową Poa nemoralis, podagrycznik pospolity Aegopodium podagraria. Siedlisko to w miejscach bardziej suchych (na wypukłych formach terenu) nawiązuje do kwaśnych dąbrów (siedlisko 9190), w obniżeniach lub w pobliżu cieków upodabnia się do łęgów 91E0 lub 91F0 (w szczególności płat w północno-wschodniej części badanego terenu). Część powierzchni leśnych z siedliskiem uległa zniszczeniu w wyniku huraganu w 2010 roku. Oceniony w trakcie weryfikacji terenowej stopień zachowania struktury siedliska grądu spowodował obniżenie oceny jego stanu zachowania z dobrej (B) na średnią (C).9190Kwaśne dąbrowy Quercetea robori-petraeaeSiedlisko zajmuje w obszarze ponad 47 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Kwaśne dąbrowy związane są z polodowcowymi, piaszczystymi strukturami geomorfologicznymi znajdującymi się w południowej części obszaru. Większość ich pierwotnego areału zajmują obecnie gospodarcze monokultury sosnowe. Obecnie zachowane są dwa duże płaty siedliska: pomiędzy Rudnem i Wołowem oraz na południe od Dębna. Oprócz nich, w rozproszeniu, spotkać można mniejsze płaty zlokalizowane głównie w kompleksach lasów sosnowych. Drzewostan kwaśnych dąbrów jest uproszczony w wyniku zabiegów gospodarczych, jednak tworzony przez dąb szypułkowy z niewielką domieszką sosny. W runie rosną typowe dla siedliska gatunki acidofilne, m.in. borówka czernica oraz trzcinnik leśny. W okolicach Dębna w runie kwaśnych dąbrów spotykana jest też trzęślica modra. Ze względu na znaczny udział powierzchni siedliska o obniżonej ocenie stopnia zachowania struktury (ze względu na procesy degeneracji pod wpływem obcych gatunków) podjęto decyzję o obniżeniu oceny stanu zachowania siedliska z doskonałej (A) na dobrą (B). Podobnie ze względu na obecny stan siedliska obniżeniu uległa ocena reprezentatywności z doskonałej (A) na dobrą (B) oraz ocena ogólna z doskonałej (A) na dobrą (B).*91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy źródliskowe)Siedlisko zajmuje w obszarze ponad 117 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Niewielkie płaty tego siedliska odnotowane w północnej części obszaru występują wzdłuż niewielkich cieków, charakteryzują się dominacją olszy czarnej Alnus glutinosa w drzewostanie, z domieszką jesiona Fraxinus excelsior, obfitym występowaniem gatunków nitrofilnych – pokrzywy Urtica dioica, podagrycznika pospolitego Aegopodium podagraria, a także gatunków charakterystycznych dla tzw. zbiorowisk welonowych: chmielu zwyczajnego Humulus lupulus, kielisznika zaroślowego Calystegia sepium, przytulii czepnej Galium aparine. Najlepiej zachowane fragmenty chronione są w obrębie rezerwatu „Uroczysko Wrzosy”, choć cechuje je stosunkowo niski wiek i często zaburzona struktura przestrzenna oraz niski udział tak istotnego składnika siedliskotwórczego, jak martwe drewno. Pozostałe większe powierzchnie łęgów znajdują się poza zasięgiem rezerwatu, m.in. między Rudnem a Dębnem oraz w dolinie Jezierzycy i Nieciecznej. Część powierzchni leśnych z siedliskiem uległa zniszczeniu w wyniku huraganu w 2010 roku i lokalnej działalności bobrów w ostatnich latach. W związku z bieżącą oceną stopnia zachowania struktury oraz reprezentatywności dla łęgów w obszarze obniżeniu uległa ocena reprezentatywności z doskonałej (A) na dobrą (B) oraz stanu zachowania z doskonałej (A) na dobrą (B).91F0 Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (Ficario-Ulmetum)Siedlisko zajmuje w obszarze ponad 46 ha, co mieści się w przedziale 2 % ≥ p > 0 % powierzchni tego siedliska przyrodniczego występującego w całej Polsce (względna powierzchnia – „C”). Siedlisko to występuje jedynie w północno wschodniej części obszaru. Wszystkie płaty odznaczają się właściwym składem drzewostanu, choć gatunkiem wyraźnie dominującym jest dąb szypułkowy Quercus robur (może to wynikać z odpowiedniej gospodarki leśnej – preferującej ten gatunek). Ponadto odnotowano szereg innych gatunków - jesion wyniosły, wiąz szypułkowy, olsza czarna, w drugim piętrze w niektórych fragmentach obserwowano klon polny Acer campestre, grab zwyczajny Carpinus betulus, którego obecność może być przejawem grądowienia. Warstwa podszytu z reguły jest bardzo dobrze rozwinięta, gatunkami dominującymi jest leszczyna pospolita Corylus avellana oraz dereń świdwa Cornus sanguinea, z nieznaczną ilością bzu czarnego Sambucus nigra, głogów Crataegus spp. W runie dość licznie występują gatunki nitrofilne – pokrzywa zwyczajna Urtica dioica, podagrycznik pospolity Aegopodium podagraria, czyściec leśny Stachys sylvatica, miejscami jeżyna popielica Rubus caesius oraz inne gatunki z tego rodzaju. Z uwagi na stosunkowo małą powierzchnię tego siedliska w obszarze oraz izolację w przestrzeni i inne cechy wpływające na ocenę jego stopnia zachowania struktury oraz reprezentatywności obniżeniu uległa ocena reprezentatywności z doskonałej (A) na dobrą (B), stanu zachowania z doskonałej (A) na dobrą (B) i ocena ogólna z doskonałej (A) na dobrą (B).1308 Mopek Barbastella barbastellus, 1323 Nocek Bechsteina Myotis bechsteinii, 1324 Nocek duży Myotis myotisSzacunkowa wielkość populacji wskazanych gatunków mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Obszar dla wszystkich gatunków nietoperzy będących przedmiotami ochrony stanowi głównie tereny żerowiskowe. Brak w zasięgu obszaru lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie znanych obiektów służących za zimowiska lub miejsca rozrodu powoduje, że liczebność poszczególnych gatunków jest zależna przede wszystkim od atrakcyjności miejsc żerowania. Aktualne dane potwierdzają występowanie ww. gatunków w obszarze jednak wymagają uszczegółowienia.1337 Bóbr Castor fiber, 1355 Wydra Lutra lutraSzacunkowa wielkość populacji wskazanych gatunków mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Warunki siedliskowe panujące w zasięgu granic obszaru i prowadzona na jego terenie gospodarka powoduje, że oba gatunki znajdują tu doskonałe warunki bytowania i rozrodu. W ostatnich latach obserwuje się ekspansję bobra, który lokalnie silnie oddziałuje zarówno na pozostałe przedmioty ochrony (siedliska przyrodnicze), jak i na prowadzoną w obszarze gospodarkę rolną i leśną. Podobnie w przypadku wydry, dogodne warunki siedliskowe oraz bogata baza żerowiskowa sprzyjają stabilności jej populacji na terenie ostoi. Obecny stan rzeczy pozwala wysoko oceniać stan zachowania populacji obu gatunków. 1166 Traszka grzebieniasta Triturus cristatus, 1188 Kumak nizinny Bombina bombinaSzacunkowa wielkość populacji wskazanych gatunków mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Warunki siedliskowe panujące w zasięgu granic obszaru, sprzyjają obu gatunkom, które znajdują tu dobre warunki bytowania i rozrodu. Aktualne dane potwierdzają występowanie ww. gatunków w obszarze jednak wymagają uszczegółowienia.5339 Różanka Rhodeus sericeus amarus, 1145 Piskorz Misgurnus fossilisSzacunkowa wielkość populacji wskazanych gatunków mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Warunki siedliskowe w obrębie naturalnych cieków oraz sztucznych cieków w postaci kanałów z warunkami zbliżonymi do naturalnych sprawiają, że oba gatunki ryb znajdują w obszarze dogodne warunki siedliskowe. Aktualne dane potwierdzają występowanie ww. gatunków w obszarze jednak wymagają uszczegółowienia.1074 Barczatka kataks Eriogaster cataxSzacunkowa wielkość populacji wynosi 251-500 osobników, co mieści się w przedziale 15% ≥ p > 2% populacji krajowej (ocena B). Ogólny stan zachowania gatunku w obszarze określono na poziomie niezadowalającego (U1). W ostoi odnotowano 11 miejsc występowania gatunku, które można traktować jako osobne stanowiska. Na dwóch z nich wykazano blisko 100% populacji obszaru. Pierwsze znajduje się kilkaset metrów na północny-wschód od miejscowości Wrzosy, drugie natomiast zlokalizowane jest pomiędzy miejscowościami Kretowice i Moczydlnica Dworska. Pozostałe stanowiska gatunku mają charakter niewielkich skupień tarniny rozmieszczonych głównie w okolicach Rudna oraz pod Wołowem. Tutejsza populacja barczatki jest jedną z głównych składowych metapopulacji dolnośląskiej i obok przeplatki maturny jest jednym z najcenniejszych walorów entomologicznych obszaru. Niestety w ostatnich latach obserwuje się stopniowe pogarszanie warunków siedliskowych gatunku, polegające na starzeniu się skupień roślin żywicielskich. Z uwagi na ocenę na podstawie wizji terenowych stopnia zachowania cech siedlisk gatunku i możliwości ich przywrócenia do dobrego stanu obniżeniu uległa ocena stanu zachowania populacji gatunku z doskonałego (A) na dobry (B). Na bazie wyników analiz zmianie uległa również ocena stopnia izolacji populacji z oceny C (populacja nieizolowana w obrębie rozległego obszaru występowania) na ocenę B (populacja nie izolowana, ale występującą na peryferiach zasięgu gatunku).1088 Kozioróg dębosz Cerambyx cerdoSzacunkowa wielkość populacji wynosi 11-50 osobników, co mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Ogólny stan zachowania gatunku w obszarze określono na poziome niezadowalającym (U1). Odnotowano tutaj występowanie kozioroga dębosza tylko na jednym stanowisku. Miejscem tym jest szpaler dębów wzdłuż Kanału Dębnickiego, na zachód od miejscowości Dębno. Widoczne ślady żerowania znajdują się na jednym dębie. Prawdopodobnie zasiedlonych jest więcej drzew, nie widać jednak jeszcze śladów bytowania chrząszcza. Perspektywy zachowania gatunku w obszarze ocenia się jako dobre, w związku z większą ilością dębów w tym miejscu, które rosną wzdłuż kanału i drogi dojazdowej do lasu z Dębna. Drzewa te w przyszłości będą zapewne służyć koziorogowi przez szereg lat. Z uwagi na ocenę na podstawie wizji terenowej stopnia zachowania cech siedliska gatunku obniżeniu uległa ocena stanu zachowania populacji gatunku z doskonałego (A) na dobry (B). Na bazie wyników analiz zmianie uległa również ocena ogólna populacji z oceny dobrej (B) na znaczącą (C).6177 Modraszek telejus Phengaris teleius, 6179 Modraszek nausithous Phengaris nausithousSzacunkowa wielkość populacji Phengaris nausithous wynosi 51-100 osobników, a populacji Phengaris teleius – 11-50 osobników, co mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Ogólny stan zachowania gatunków w obszarze określono na poziomie stanu złego (U2). W przypadku Phengaris nausithous w ostoi wykryto 4 miejsca występowania tego gatunku, a dla Phengaris teleius tylko jedno, które pokrywa się z największym miejscem występowania Phengaris nausithous. Miejsca występowania gatunków obejmują działki o charakterze użytków zielonych, z których tylko na kilku regularnie prowadzi się gospodarkę kośną. Zabiegi kośne wykonuje się jednak często w terminach nie dostosowanych do wymagań modraszków. W rezultacie można zaobserwować postępujące zmniejszanie się ilości rośliny żywicielskiej – krwiściągu lekarskiego. Z uwagi na ocenę na podstawie wizji terenowej stopnia zachowania cech siedliska gatunku obniżeniu uległa ocena stanu zachowania populacji gatunku z doskonałej (A) na przeciętną (C). Na bazie wyników analiz zmianie uległa również ocena ogólna populacji z oceny dobrej (B) na znaczącą (C).1060 Czerwończyk nieparek Lycaena disparSzacunkowa wielkość populacji wynosi 11-50 osobników, co mieści się w przedziale 2% ≥ p > 0% populacji krajowej (ocena C). Ogólny stan zachowania gatunku w obszarze określono na poziomie niezadowalającym (U1) ze względu na brak informacji na temat dokładnej liczebności gatunku. Aktualne dane potwierdzają występowanie ww. gatunku w obszarze jednak wymagają uszczegółowienia. Na stanowiskach, gdzie czerwończyk został stwierdzony, populacja wydaje się być stabilna i nieizolowana. Gatunek wymaga jedynie zachowania jego siedlisk w stanie obecnym. Na bazie wyników analiz zmianie uległa ocena ogólna populacji z oceny dobrej (B) na znaczącą (C). 6169 Przeplatka maturna Euphydryas maturnaSzacunkowa wielkość populacji wynosi 101-250 osobników, co mieści się w przedziale 15% ≥ p > 2% populacji krajowej (ocena B). Ogólny stan zachowania gatunku w obszarze określono na poziomie niezadowalającym (U1). W ostoi odnotowano 5 miejsc występowania gatunku, które można traktować jako osobne stanowiska. Zlokalizowane są one przede wszystkim w północno-wschodniej części Obszaru – okolice miejscowości Kretowice oraz w części centralnej – okolice miejscowości Dębno. Tutejsza populacja przeplatki jest jedną z głównych składowych metapopulacji dolnośląskiej i obok barczatki kataks jest jednym z najcenniejszych walorów entomologicznych obszaru. W związku z zamieraniem jesionów w kraju, należy dołożyć wszelkich starań, aby nie pogarszać stanu ilościowego obecnych nasadzeń jesionowych, a w ramach planowanych działań ochronnych skupić się również na sztucznym dosadzaniu drugiej rośliny, na której samice mogą składać jaja, mianowicie kaliny koralowej. Z uwagi na ocenę na podstawie wizji terenowej stopnia zachowania cech siedliska gatunku obniżeniu uległa ocena stanu zachowania populacji gatunku z doskonałej (A) na dobrą (B). Na bazie wyników analiz zmianie uległa również ocena stopnia izolacji populacji z oceny C (populacja nieizolowana w obrębie rozległego obszaru występowania) na ocenę B (populacja nie izolowana, ale występującą na peryferiach zasięgu gatunku).6

4.3 Threats, pressures and activities with impacts on the site

The most important impacts and activities with high effect on the site

Negative Impacts
RankThreats and pressures [code]Pollution (optional) [code]inside/outside [i|o|b]
HA01.01b
HA03.01b
MA03.03i
LA07b
LA08b
MA10.01b
MB02.01i
HI01b
MI02b
LJ01.01b
HJ03.02.01i
HK02b
MK02.01i
MK02.02i
MK04.03b
HA01.01b
HA03.01b
MA03.03i
LA07b
LA08b
MA10.01b
MB02.01i
HI01b
MI02b
LJ01.01b
HJ03.02.01i
HK02b
MK02.01i
MK02.02i
MK04.03b
Positive Impacts
RankActivities, management [code]Pollution (optional) [code]inside/outside [i|o|b]
MXb
MXb

Rank: H = high, M = medium, L = low
Pollution: N = Nitrogen input, P = Phosphor/Phosphate input, A = Acid input/acidification,
T = toxic inorganic chemicals, O = toxic organic chemicals, X = Mixed pollutions
i = inside, o = outside, b = both

4.4 Ownership (optional)

Type[%]
PublicNational/Federal0
State/Province0
Local/Municipal0
Any Public0
Joint or Co-Ownership0
Private0
Unknown200
sum200

4.5 Documentation

Bartmańska J., Gryszkiewicz B. 1999. Bóbr europejski Castor fiber w Parku Krajobrazowym „Dolina Jezierzycy” i na terenach sąsiednich. Chrońmy Przyr. Ojcz. 55, 3: 73-80.<br/>Bobrowicz G., Czepnik J. 1997. Park Krajobrazowy „Dolina Jezierzycy”. Bydgoszcz, s. 64<br/>Bobrowicz G., Konieczny K. 2000. Osobliwości przyrodnicze gminy Wińsko i propozycje ich ochrony. Chrońmy Przyr. Ojcz. 56,4: 5-31.<br/>Bobrowicz G., Malkiewicz A. 1998. Monitoring zagrożonych gatunków roślin i zwierząt parku krajobrazowego Dolina Jezierzycy. Ciconia, Wołów. Msc.<br/>FULICA-Jankowski Wojciech. Plan ochrony rezerwatu przyrody „Uroczysko Wrzosy”. Zarządzenie nr 16 RDOŚ we Wrocławiu z 13 listopada 2012 r. Dz. Urz. woj. dolnośląskiego poz. 3923.<br/>Gutowska K., Moska M. 2007. Chronione gatunki ssaków okolic Wołowa. Chroń. Przyr. Ojcz. 63, 2: 42-56.<br/>Kotusz J., Witkowski A., Błachuta J., Kusznierz J., 2001: Stan ichtiofauny w górnym i środkowym dorzeczu Odry. Rocz. Naukowe PZW, 14: 297-310<br/>Macicka-Pawlik T., Wilczyńska W. 1996. Szata roślinna projektowanego rezerwatu Uroczysko Wrzosy koło Wołowa (studium florystyczno- fitosocjologiczne). Acta Univ. Wrat. 1735, Prace Bot. 64: 121-194.<br/>Macicka-Pawlik T., Wilczyńska W. 1996. Szata roślinna projektowanego rezerwatu "Uroczysko Wrzosy" koło Wołowa (studium florystyczno- fitosocjologiczne). Acta Univ. Wrat. 1735, Prace Bot. 121-194 64<br/>Macicka-Pawlik T., Wilczyńska W. 1997. Geobotaniczna charakterystyka Parku Krajobrazowego „Dolina Jezierzycy” na Dolnym Śląsku. Przegląd Przyrodniczy, 8(4): 47-64.<br/>Macicka-Pawlik T., Wilczyńska W. 1997. Geobotaniczna charakterystyka Parku Krajobrazowego „Dolina Jezierzycy” na Dolnym Śląsku. Przegl. Przyr. 8, 4: 47-64.<br/>Malkiewicz A., Smolis A., Kadej M., Tarnawski D., Stelmaszczyk R., Zając K., Masłowski J., Matraj M.. 2009. Nowe dane o rozmieszczeniu modraszków z rodzaju Phengaris (=Maculinea) (Lepidoptera: Lycaenidae) w dolnośląskiej części Sudetów i Przedgórza Sudeckiego. Vol.12:61-74.<br/>Malkiewicz A., Smolis A., Stelmaszczyk R., Kadej M., Masłowski J., Matraj M. 2008. Przeplatka maturna Euphydryas maturna (LINNAEUS 1758) na Dolnym Śląsku; stan obecny i możliwości ochrony. Przyroda Sudetów. Vol.11:77-86.<br/>Plan ochrony dla Parku Krajobrazowego „Dolina Jezierzycy”. Uchwała nr XVI/328/11 Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 27 października 2011r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla Parku Krajobrazowego „Dolina Jezierzycy” (DZ. URZ. WOJ. 2011.250.4506)<br/>Witkowski A., Penczak T.,Kotusz J.,Przybylski M., Kruk A., Błachuta J., 2007 : Reofilne ryby karpiowate dorzecza Odry. Rocz. Naukowe PZW 20: 5-33<br/>

5. SITE PROTECTION STATUS

Back to top

5.1 Designation types at national and regional level:

Code Cover [%]
PL0210.99
PL0390.06

5.2 Relation of the described site with other sites:

Designated at national or regional level:

Type code Site name Type Cover [%]
PL02Uroczysko Wrzosy*10.99
PL03Park Krajobrazowy Dolina Jezierzycy*90.06

6. SITE MANAGEMENT

Back to top

6.1 Body(ies) responsible for the site management:

Organisation:Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Poznaniu
Address:
Email:sekretariat.wroclaw@rdos.gov.pl

6.2 Management Plan(s):

An actual management plan does exist:

X
Yes Name: Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Dębniańskie Mokradła PLH020002 (Dz. Urz. Woj. Dol. z 2014 r. poz. 1945 i z 2017 r. poz. 3919)
Link: http://edzienniki.duw.pl/duw/#/legalact/2014/1945/
No, but in preparation
No

 

7. MAP OF THE SITE

Back to top
INSPIRE ID:PL.ZIPOP.1393.N2K.PLH020002
Map delivered as PDF in electronic format (optional)
Yes
No

SITE DISPLAY