Database release:
SDF
NATURA 2000 - STANDARD DATA FORM

For Special Protection Areas (SPA),
Proposed Sites for Community Importance (pSCI),
Sites of Community Importance (SCI) and
for Special Areas of Conservation (SAC)

TABLE OF CONTENTS

1. SITE IDENTIFICATION

Back to top

1.1 Type

B

1.2 Site code

PLH320039

1.3 Site name

Jeziora Czaplineckie

1.4 First Compilation date

2001-03

1.5 Update date

2017-02

1.6 Respondent:

Name/Organisation:Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska
Address:  Polska  52/54    Warszawa    00-922  Wawelska 
Email:kancelaria@gdos.gov.pl
Date site proposed as SCI:2007-08
Date site confirmed as SCI:2009-03
Date site designated as SAC: No data
National legal reference of SAC designation: No data

2. SITE LOCATION

Back to top

2.1 Site-centre location [decimal degrees]:

Longitude:16.091900
Latitude:53.577400

2.2 Area [ha]

32249.6900

2.3 Marine area [%]

0.0000

2.4 Sitelength [km]:

0.00

2.5 Administrative region code and name

NUTS level 2 code Region Name
PL42Zachodniopomorskie

2.6 Biogeographical Region(s)

Continental (100.00 %)

3. ECOLOGICAL INFORMATION

Back to top

3.1 Habitat types present on the site and assessment for them

Annex I Habitat types Site assessment
Code PF NP Cover [ha] Cave [number] Data quality A|B|C|D A|B|C
      RepresentativityRelative SurfaceConservationGlobal
3110  info      335.8  0.00 
3140  info      557.74  0.00 
3150  info      4163.21  0.00 
3160  info      17.14  0.00 
3260  info      15.97  0.00 
6410  info      12.22  0.00 
6430  info      0.52  0.00 
6510  info      30.04  0.00 
7110  info  X     10.06  0.00 
7120  info      18.04  0.00 
7140  info      149.91  0.00 
7150  info      159.75  0.00 
7210  info  X     31.95  0.00 
7220  info  X     3.19  0.00 
9110  info      755.22  0.00 
9130  info      936.69  0.00 
9160  info      230.15  0.00 
91D0  info  X     269.15  0.00 
91E0  info  X     118.8  0.00 
91F0  info      17.31  0.00 
  • PF: for the habitat types that can have a non-priority as well as a priority form (6210, 7130, 9430) enter "X" in the column PF to indicate the priority form.
  • NP: in case that a habitat type no longer exists in the site enter: x (optional)
  • Cover: decimal values can be entered
  • Caves: for habitat types 8310, 8330 (caves) enter the number of caves if estimated surface is not available.
  • Data quality: G = 'Good' (e.g. based on surveys); M = 'Moderate' (e.g. based on partial data with some extrapolation); P = 'Poor' (e.g. rough estimation)

3.2 Species referred to in Article 4 of Directive 2009/147/EC and listed in Annex II of Directive 92/43/EEC and site evaluation for them

Species Population in the site Site assessment
G Code Scientific Name S NP T Size Unit Cat. D.qual. A|B|C|D A|B|C
      MinMax  Pop.Con.Iso.Glo.
M1308Barbastella barbastellus                 
A1188Bombina bombina           
M1337Castor fiber    80       
F1149Cobitis taenia           
P1381Dicranum viride           
M1355Lutra lutra           
F1145Misgurnus fossilis           
M1324Myotis myotis           
A1166Triturus cristatus           
I1032Unio crassus               
  • Group: A = Amphibians, B = Birds, F = Fish, I = Invertebrates, M = Mammals, P = Plants, R = Reptiles
  • S: in case that the data on species are sensitive and therefore have to be blocked for any public access enter: yes
  • NP: in case that a species is no longer present in the site enter: x (optional)
  • Type: p = permanent, r = reproducing, c = concentration, w = wintering (for plant and non-migratory species use permanent)
  • Unit: i = individuals, p = pairs or other units according to the Standard list of population units and codes in accordance with Article 12 and 17 reporting (see reference portal)
  • Abundance categories (Cat.): C = common, R = rare, V = very rare, P = present - to fill if data are deficient (DD) or in addition to population size information
  • Data quality: G = 'Good' (e.g. based on surveys); M = 'Moderate' (e.g. based on partial data with some extrapolation); P = 'Poor' (e.g. rough estimation); VP = 'Very poor' (use this category only, if not even a rough estimation of the population size can be made, in this case the fields for population size can remain empty, but the field "Abundance categories" has to be filled in)

3.3 Other important species of flora and fauna (optional)

Species

Population in the site

Motivation

Group CODE Scientific Name S NP Size Unit Cat. Species Annex Other categories
     MinMax C|R|V|PIVVABCD
  • Group: A = Amphibians, B = Birds, F = Fish, Fu = Fungi, I = Invertebrates, L = Lichens, M = Mammals, P = Plants, R = Reptiles
  • CODE: for Birds, Annex IV and V species the code as provided in the reference portal should be used in addition to the scientific name
  • S: in case that the data on species are sensitive and therefore have to be blocked for any public access enter: yes
  • NP: in case that a species is no longer present in the site enter: x (optional)
  • Unit: i = individuals, p = pairs or other units according to the standard list of population units and codes in accordance with Article 12 and 17 reporting, (see reference portal)
  • Cat.: Abundance categories: C = common, R = rare, V = very rare, P = present
  • Motivation categories: IV, V: Annex Species (Habitats Directive), A: National Red List data; B: Endemics; C: International Conventions; D: other reasons

4. SITE DESCRIPTION

Back to top

4.1 General site character

Habitat class % Cover
N0614.55
N090.12
N103.02
N1230.88
N1617.19
N1724.76
N199.41
N230.06
N0614.55
N090.12
N103.02
N1230.88
N1617.19
N1724.76
N199.41
N230.06

Total Habitat Cover

199.98000000000002

Other Site Characteristics

Ostoja „Jeziora Czaplineckie” PLH320039 jest unikalnym obszarem na Pomorzu Zachodnim charakteryzującym się zróżnicowaną budową geomorfologiczną, urozmaiconymi warunkami hydrograficznymi i krajobrazowymi, co przekłada się na bogactwo flory i fauny tego obszaru. Zgodnie z regionalizacją fizyczno-geograficzną Kondrackiego (2009) wchodzi w skład mezoregionu Pojezierze Drawskie (prowincja Niż Środkowoeuropejski, podprowincja Pojezierza Południowobałtyckie, makroregion Pojezierze Zachodniopomorskie). Według regionalizacji geobotanicznej Matuszkiewicza (1993) ostoja usytuowana jest w podokręgu: Złocienieckim, Czaplinecko-Połczyńskim, Barwickim (Prowincja Środkowoeuropejska, Podprowincja Południowobałtycka, Dział Pomorski, Kraina Pojezierzy Środkowopomorskich, Okręg Pojezierze Drawskie).Urozmaicona rzeźba terenu ostoi to przede wszystkim efekt ostatniego zlodowacenia bałtyckiego. Składa się na nią wiele form polodowcowych: wały moreny czołowej, ozy, liczne jary, doliny rzek, jeziora rynnowe i wytopiskowe. Większą część obszaru zajmują wysoczyzny polodowcowe z ciągami moren czołowych, poprzecinane polami sandrowymi. Charakterystycznym elementem rzeźby terenu mezoregionu są dwa rodzaje rynien glacjalnych, przecinające się w obrębie jeziora Drawsko. Są to rynny radialne (biegnące z północy na południe) i rynny marginalne (biegnące z zachodu na wschód). W rynnach radialnych usytuowane są m.in.: jezioro Siecino, dolina górnej Drawy, dolina Dębnicy. Rynny marginalne zajęte są przez rynny jezior: Komorze, Żerdno, Wilczkowo. Aktualna struktura krajobrazu jest również następstwem: złożonego układu warunków meteorologicznych, reżimu hydrologicznego rzek, wykształconych gleb, zróżnicowanej szaty roślinnej i wieloletniego użytkowania terenu. Osady powierzchniowe pokrywające obszar „Jezior Czaplineckich” należą do utworów plejstoceńskich, wśród których wyróżnić można: piaski i żwiry rzecznolodowcowe, głazy, żwiry, piaski i gliny moren czołowych, gliny zwałowe i piaski gliniaste wysoczyzn morenowych. Utwory te stały się fundamentem do powstania na obszarze ostoi: gleb brunatnych (wyługowanych i kwaśnych), pseudobielicowych (strefa moren czołowych i wysoczyzn), gleb bielicowych (równiny sandrowe), gleb bagiennych (torfowych, mułowo-torfowych, murszowo-torfowych). Gleby brunatne wykorzystywane są głównie do celów rolniczych oraz stanowią siedlisko lasów liściastych. Typowy profil gleby brunatnej podlega ochronie w rezerwacie przyrody nieożywionej „Brunatna Gleba”. Gleby pseudobielicowe są podłożem lasów mieszanych w ostoi, a gleby bielicowe związane są z lasami iglastymi. Gleby o charakterze bagiennym koncentrują się w rynnach polodowcowych, zajmując obniżenia terenu, doliny rzecznei baseny pojezierne. Ostoja cechuje się znaczną jeziornością (10% jej powierzchni) o czym decyduje obecność 47 jezior. Jeziora mają urozmaiconą linię brzegową, często dużą powierzchnię i znaczne głębokości. Największym jeziorem w ostoi jest jezioro Drawsko (pow. 1872 ha, max. głębokość 79,7 m), zaliczane do najgłębszych jezior krajowych (drugie miejsce w Polsce). Inne ważne akweny jeziorne w obszarze to: Siecino (pow. 740 ha, gł. 45 m), Komorze (pow. 416,7 ha, gł. 35 m), Wilczkowo (pow. 300 ha, gł. 27 m), Żerdno (pow. 205 ha, gł. 36 m), Krosino (pow. 177 ha, gł. 17 m), Krzemno (pow. 138,8 ha, gł. 36,4 m), Kaleńskie (pow. 106,2 ha, gł. 33,7 m). W ostoi funkcjonuje pięć obwodów rybackich: obwód nr 378 (użytkownik Gospodarstwo Rybackie w Czaplinku; jez. Komorze, Rakowo, Brody, Strzeszyn), obwód nr 436 (brak użytkownika; jeziora na terenie rez. Dolina Pięciu Jezior), obwód nr 437 (użytkownik Gospodarstwo Rybackie w Czaplinku;jez. Drawsko, Prosino, Żerdno, Rzepowskie, Krosino, Dołgie Wielkie, Pławno, Sikory Duże, Sikory Małe), obwód nr 450 (użytkownik OPZW w Koszalinie; jez. Dłusko, Okółko, Okole Wielkie, Leśniówek), obwód nr 453 (użytkownik Przedsiębiorstwo Rybackie Złocieniec; jez. Siecino, Skąpe, Morzysław (Marcowe), Kleszczno, Kleszczno Małe). Największą rzeką ostoi jest Drawa, posiadająca swoje źródła w jej północnej części. W obszarze swój początek mają także inne rzeki, jak: Dębnica, Wogra, Piławka, Kokna, Rakon. Lasy pokrywają ponad 35% powierzchni ostoi. Spośród nich ponad połowa to tzw. lasy ochronne. Ok. 50% terenu ostoi jest użytkowana rolniczo.W granicach ostoi znajduje się kilka obszarów chronionych: Drawski Park Krajobrazowy (41430 ha; 1979), OChK Pojezierze Drawskie (68450 ha; 1975), rezerwaty przyrody: Dolina Pięciu Jezior (228,78 ha; 1987), Brunatna Gleba (1,10 ha; 1971), Zielone Bagna (55,38 ha; 1996), Jezioro Prosino (81 ha, 1988), Torfowisko nad Jeziorem Morzysław Mały (7,57 ha; 1965), Jezioro Czarnówek (11,88 ha; 1974), Przełom Rzeki Dębnicy (138,59 ha; 2009), Brzozowe Bagno koło Czaplinka (58,13 ha; 2010); 34 użytki ekologiczne (40,97 ha; 2001/2002). Walory przyrodnicze ostoi są znacznie większe i dają możliwość utworzenia kilkunastu nowych obszarów chronionych, mających obecnie status projektowanych, np. rezerwaty: Torfowisko wysokie z czarnym jeziorkiem, Jezioro Leśniówek, Jezioro Kapka (w gm. Ostrowice); Krosińskie Bagno, Wyspa Kępa (w gm. Złocieniec); Śródleśny Mszar Przejściowy, Storczyki, Olszyna Bagienna, Siemczyńskie Bagno, Mszar k. Jeziora Krosino (w gm. Czaplinek); Jezioro Tyczno (w gm. Borne Sulinowo).

4.2 Quality and importance

Duża jeziorność ostoi powoduje, że obszar jest szczególnie ważny dla jezior: eutroficznych, ramienicowych, lobeliowych i dystroficznych oraz zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej, związanych z tymi ekosystemami, jak: bóbr, wydra, kumak nizinny, traszka grzebieniasta, skójka gruboskorupowa, piskorz, koza. Obszar istotny jest także dla zachowania siedlisk o charakterze leśnym (m.in. buczyny, grądy, łęgi, bory bagienne), zajmujących ponad 50% powierzchni ostoi. Różnorodność biologiczną „Jezior Czaplineckich” wzbogacają również siedliska łąkowe i torfowiskowe. Łącznie stwierdzono 20 typów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej oraz 9 gatunków zwierząt i jeden gatunek rośliny z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Na obszarze „Jezior Czaplineckich” zaobserwowano również 25 gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Ostoja sąsiaduje z obszarem „Dorzecze Parsęty” PLH320007 oraz pokrywa się z obszarem „Ostoja Drawska” PLB320019.Siedliska przyrodnicze występujące w obszarze:3110 Jeziora lobelioweW obszarze do jezior lobeliowych zaliczane są: Czarnówek, Kapka (k. Złocieńca), Ciemniak, Kaleńskie, Krzemno, Łęka (k. Czaplinka). Zajmują one 335,8 ha powierzchni ostoi, co stanowi 9,59% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna B). Ranga przyrodnicza tych akwenów jest bardzo duża, co związane jest m.in. z położeniem na krańcu ich europejskiego zasięgu (przez obszar ostoi przebiega południowo-zachodnia granica ich zwartego zasięgu). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na bardzo dobre parametry fizyko-chemiczne wody oraz dużą różnorodność gatunków charakterystycznych dla jezior lobeliowych. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (II stopień zachowania struktury i I stopień zachowania funkcji). Część jezior lobeliowych jest dobrze zachowana, część wykazuje pierwsze oznaki degradacji (zmniejszony udział gatunków charakterystycznych, pogorszona przezroczystość wody, zwiększająca się stopniowo strefa szuwarów przybrzeżnych). Wśród gatunków charakterystycznych: w poszczególnych akwenach występują: jez. Czarnówek – Litorella uniflora; jez. Kapka – Isoetes lacustris, Litorella uniflora, Lobelia dortmanna; jez. Ciemniak – Litorella uniflora; jez. Kaleńskie – Isoetes lacustris, Litorella uniflora, Lobelia dortmanna, Myriophyllum alterniflorum; jez. Krzemno – Litorella uniflora, Myriophyllum alterniflorum; jez. Łęka – Isoetes lacustris, Litorella uniflora, Lobelia dortmanna, Myriophyllum alterniflorum. Najgorzej zachowanym jeziorem lobeliowym jest Łęka, co związane jest z silną antropopresją jego zlewni (użytkowane pola uprawne, nieczynne wysypisko śmieci w pobliżu jeziora). Isoetydy obecne są jeszcze w jeziorze, ale zwiększa się strefa szuwarów trzcinowych i pałkowych. Pozostałe jeziora lobeliowe podlegają umiarkowanej antropopresji, lecz sytuacja ta wymaga stałej kontroli. W ich przypadku szczególną uwagę należy zwrócić na: nieuregulowaną gospodarkę wodno-ściekową w zlewni, plany zabudowy sąsiedztwa jezior, użytkowanie rekreacyjne i wędkarskie. Ocena ogólna B jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest bardzo istotne, natomiast zaniżenie oceny wynika z konieczności poprawy warunków dla bytowania cennych isoetydów. 3140 Twardowodne oligo– i mezotroficzne zbiorniki z podwodnymi łąkami ramienic Charetea W obszarze do jezior ramienicowych zaliczanych jest dwanaście akwenów: Komorze, Rakowo, Brody, Piasecznik Nowy, Zarosłe, Kamieńskie, Głębokie k. Okola (Głębsko), Kocie, Kocie Południowe oraz trzy jeziora bezimienne. Zajmują one 557,74 ha powierzchni ostoi, co stanowi ok. 2 % powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna B). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na dużą różnorodność gatunków ramienic i rozległe powierzchnie zajęte przez te glony w kilku zbiornikach (Gąbka 2013). Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Charakterystyczne dla tych jezior są: duża przezroczystość wody i dobre natlenienie warstwy przydennej, odczyn wody w przedziale 7,5-8,5, przewodnictwo elektrolityczne nie przekraczające 300µS, bogata flora ramienic średnio 3-5 gatunków (najwięcej w jez. Komorze 7-8 gatunków), w większości brak zakwitów fitoplanktonu. Podstawowym zagrożeniem dla siedliska w obszarze jest eutrofizacja związana z: nieuregulowaną gospodarkę wodno-ściekową w zlewni, prawdopodobnie gospodarką rybacką i użytkowaniem wędkarskim, planowaną zabudową rekreacyjną. Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest bardzo istotne, jeziora ramienicowe zlokalizowane są w centrum występowania siedliska 3140 w kraju i posiadają w większości zalesioną zlewnię, co świadczy o dobrych perspektywach ochrony.3150 Starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, PotamionW obszarze siedlisko reprezentowane jest przez jeden podtyp 3150-1 jeziora eutroficzne. Zaliczanych jest tu 116 zbiorników wodnych o zróżnicowanej powierzchni, głębokości, charakterze sąsiedztwa. Są to zarówno duże jeziora (np. Drawsko pow. 1872 ha, Siecino pow. 740 ha, Wilczkowo pow. 300 ha, Żerdno pow. 205 ha, Krosino pow. 177 ha), jak i drobne zbiorniki położone w lasach, graniczące z polami uprawnymi oraz terenami zurbanizowanymi. Siedlisko zajmuje 13,03 % powierzchni obszaru (4163,21ha). Choć areał tego typu siedliska w kraju nie został oszacowany, to jego zasoby w obszarze z pewnością stanowić będą powyżej 2% powierzchni względnej (ocena B). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A) - jest to ocena szacunkowa ze względu na brak szczegółowych danych. Może ona ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Ocena ta może jednak ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Perspektywy zachowania funkcji dla części akwenów wydają się dobre, ze względu na charakter jezior (jeziora przepływowe) lub objęcie ochroną w formie rezerwatów przyrody i realizowanie tam działań ochronnych (rezerwaty: Przełom rzeki Dębnicy, Dolina Pięciu Jezior, Jezioro Prosino, Torfowisko nad jez. Morzysław Mały). Dla utrzymania lub poprawy stanu ochrony siedliska niezbędne jest podjęcie działań ochronnych w całym obszarze zmierzających do: uregulowania gospodarki wodno-ściekowej, stosowania rolnictwa ekologicznego i zrównoważonej gospodarki rybackiej oraz leśnej, ograniczenia presji zabudowy rekreacyjnej na strefę brzegową jezior, unormowania presji turystycznej i wędkarskiej.Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne; siedlisko jest również ostoją gatunków z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej jak: bóbr, wydra, kumak nizinny, koza, piskorz, traszka grzebieniasta.3160 Naturalne, dystroficzne zbiorniki wodneW obszarze do jezior dystroficznych zaliczanych jest 12 bezimiennych, śródleśnych zbiorników wodnych. Zajmują one 17,14 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,46% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na jego typowe wykształcenie (właściwa różnorodność gatunkowa, odpowiednie parametry fizyko-chemiczne wody), będące konsekwencją bardzo dobrych, niezaburzonych warunków ekologicznych.Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Jeziora dystroficzne występujące w obszarze należą do niewielkich zbiorników wodnych (powierzchnia 0,01-3,34 ha, dziewięć zbiorników ma nie więcej niż 1 ha). W większości tworzą one kompleks z torfowiskami – borami bagiennymi (91D0), torfowiskami wysokimi żywymi (7110) lub zdegradowanymi (7120). Są to ostoje rzadkich i cennych gatunków – lustro wody porastają m.in. Nuphar lutea, Nymphaea x borealis, na taflę wody nasuwa się pło mszarne z: torfowcami Sphagnum sp., turzycą bagienną Carex limosa, bagnicą Scheuchzeria palustris, rosiczką Drosera rotundifolia, przygiełką Rhynchospora alba, bobrkiem Menyanthes trifoliata itp. Są to również dogodne miejsca dla występowania bobra (np. jez. bez nazwy ok. 0,5 km na N od Strzeszyna). Siedliska są dobrze zachowane i choć wrażliwe na antropopresję, to w obszarze nie obserwuje się istotnych dla nich zagrożeń (tylko w jednym przypadku stwierdzono wykonanie prac leśnych w bezpośrednim sąsiedztwie jeziora).Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne; są to ostoje wielu rzadkich i zagrożonych gatunków, w tym gatunków z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej jak: bóbr, kumak nizinny, traszka grzebieniasta. 3260 Nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników W obszarze rzeki włosienicznikowe występują w jego zachodniej części. Są to rzeki w przewidzianym do ochrony ZPK-3 "Rzeka Drawa", jak: Drawisko, Kokna, Miedznik, Parpla, Wąsawa oraz w ZPK-2 "Jezioro Drawsko". Powierzchnia siedliska w kraju nie została dotychczas oszacowana, jednak na podstawie dostępnych danych nie wydaje się by areał siedliska w ostoi miał istotne znaczenie dla jego zasobów krajowych (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A) - jest to ocena szacunkowa ze względu na brak szczegółowych danych. Może ona ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji.Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Ocena ta może jednak ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Siedlisko wymaga dokładnego rozpoznania w zakresie aktualnego stanu zachowania, zagrożeń i zaleceń ochrony. Do czasu uzupełnienia informacji o siedlisku należy przezornie zadbać o ochronę znanych i potencjalnych miejsc ich występowania (zachowanie naturalnego charakteru rzek oraz ich dopływów naturalnych i sztucznych poprzez rezygnację z ich pogłębiania i odmulania, unikanie wnoszenia zmąconej wody i osadów zamulających dno, zabezpieczenie spływu zanieczyszczeń do w/w cieków w przypadku wykonania nowej zabudowy zgodnie z założeniami miejscowego planu).Ocena ogólna B jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest nieistotne, natomiast dla utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest to cenne siedlisko.6410 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion)W obszarze łąki trzęślicowe występują głównie w dolinie rzeki Drawy, w jej górnym biegu, na odcinku od drogi Kluczewo-Stare Gonne do rezerwatu „Dolina Pięciu Jezior”. Powierzchnia zidentyfikowanych płatów siedliska w ostoi wynosi 12,22 ha. Pomimo, że powierzchnia siedliska w kraju nie została dotychczas oszacowana, to nie wydaje się by areał siedliska w ostoi miał istotne znaczenie dla jego zasobów krajowych (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako znaczącą (kategoria C) - jest to ocena szacunkowa ze względu na brak szczegółowych danych. Może ona ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji.Stan zachowania siedliska określono jako średni (III stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Ocena ta może jednak ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Łąki trzęślicowe występują w obszarze na izolowanych stanowiskach, zajmując niewielkie powierzchnie od 1,4 do 2,8 ha. Z informacji uzyskanych z ARiMR wynika, że nie są one aktualnie użytkowane w ramach wariantu 5.4 „Łąki trzęślicowe i selernicowe” w programie PROW. Negatywnie na stan siedliska może wpływać nieprawidłowo prowadzona gospodarka rolna (zaniechanie/brak koszenia, niewłaściwa wysokość i termin koszenia, pozostawianie biomasy po pokosie) lub jej brak (sukcesja w kierunku zbiorowisk krzewiasto-zaroślowych), a także melioracje nastawione tylko na odwadnianie gruntów.Ocena ogólna C jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest nieistotne, natomiast dla utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest to cenne siedlisko.6430 Ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium)W obszarze siedlisko reprezentowane jest przez jeden podtyp 6430-3 niżowe, nadrzeczne zbiorowiska okrajkowe. Są to drobnopowierzchniowe płaty (ok. 0,1-0,29 ha), występujące w ostoi na izolowanych stanowiskach nad ciekami i jeziorami (powierzchnia względna C). W obszarze siedlisko zostało stwierdzone na trzech stanowiskach, możliwe jest jednak odszukanie siedliska na innych stanowiskach, szczególnie wzdłuż cieków. Reprezentatywność siedliska oceniono jako dobrą (kategoria B) - jest to ocena szacunkowa ze względu na brak szczegółowych danych. Może ona ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji.Stan zachowania siedliska określono jako dobry (II stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Ocena ta może jednak ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Płaty siedliska reprezentowane są przez ziołorośla z chmielem zwyczajnym i kielisznikiem zaroślowym, ze skąpym udziałem pokrzywy, sadźca konopiastego, ostrożenia polnego (zespół Calystegio-Eupatorietum), rosnące na obrzeżach szuwarów z olchą. Negatywnie na stan siedliska mogą wpływać prace utrzymaniowe przy ciekach. Ocena ogólna C jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest nieistotne, natomiast dla utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest to ważne siedlisko.6510 Niżowe i górskie łąki świeże użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu. Aktualnie zostało zidentyfikowanych 18 płatów siedliska (w tym jeden na granicy ostoi – w gm. Połczyn Zdrój i dwa w rez. Przełom rzeki Dębnicy). Powierzchnia zajęta przez te płaty wynosi 30,04 ha (powierzchnia względna C) (ok. 0,1 % pokrycia ostoi) i znacząco odbiega od powierzchni podanej w SDF z XI.2013 r. (7% pokrycia w ostoi, czyli ok. 2236 ha). Ta rozbieżność wymaga wyjaśnienia poprzez wykonanie inwentaryzacji terenowej (być może wcześniej za siedlisko 6510 uznawano płaty słabo wykształcone, głównie z agregacją rajgrasa wyniosłego, a nie bogate gatunkowo zgodnie z Interpretation Manual of European Union Habitats). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A) - jest to ocena szacunkowa ze względu na brak szczegółowych danych. Może ona ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji.Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Ocena ta może jednak ulec zmianie po wykonaniu planowanej inwentaryzacji. Stwierdzone dotychczas płaty łąk świeżych są średnio wykształcone i bezwzględnie wymagają ekstensywnego użytkowania, co pozwoli zahamować zarastanie krzewami i obniżanie się różnorodności biologicznej. Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest nieistotne, natomiast dla utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest to cenne siedlisko.7110 Torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą (żywe)W obszarze siedlisko występuje na sześciu stanowiskach (trzy w gm. Borne Sulinowo – UE 6, UE 7, UE 9; dwa w gm. Złocieniec – rezerwat „Torfowisko nad jez. Morzysław Mały”, UE 30; jeden w gm. Czaplinek – projektowany rezerwat „Śródleśny mszar przejściowy”). Zajmuje ono ok. 10 ha powierzchni ostoi, co stanowi ok. 0,67% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na jego właściwe, niezaburzone warunki hydrologiczne, będące podstawą funkcjonowania torfowisk. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Charakteryzuje je typowa roślinność mszarna z klasy Oxycocco-Sphagnetea rosnąca w układzie kępkowo-dolinkowym. Podstawowym budulcem mszaru są torfowce występujące najczęściej w towarzystwie: wełnianki pochwowatej Eriophorum vaginatum, modrzewnicy zwyczajnej Andromeda polifolia, żurawiny błotnej Oxycoccus palustris, bagna zwyczajnego Ledum palustre, rosiczki okrągłolistnej Drosera rotundifolia, przygiełki białej Rhynchospora alba. Rzadkością jest bażyna czarna Empetrum nigrum stwierdzona na mszarze z bagnem zwyczajnym w UE „Bagnica torfowa”. Siedlisko 7110 występuje w ostoi w sąsiedztwie innych siedlisk o charakterze mokradłowym jak bór bagienny (91D0) czy jezioro dystroficzne (3160).Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne, siedlisko pełni ważną funkcję biocenotyczną i jest ostoją wielu rzadkich i zagrożonych gatunków.7120 Torfowiska wysokie zdegradowane, lecz zdolne do naturalnej i stymulowanej regeneracji Projektowany przedmiot ochrony w obszarze. Siedlisko występuje w ostoi na dziewięciu stanowiskach (sześć w gm. Borne Sulinowo – w tym UE3, OC15, OC17; trzy w gm. Czaplinek – w tym dwa w rez. „Brzozowe Bagno k. Czaplinka” oraz jedno w projektowanym rezerwacie „Mszar k. jez. Krosino”). Zajmuje ono 18,04 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,36 % powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na niezbyt głębokie przekształcenia torfowisk, dające dobre perspektywy dla ich regeneracji. Stan zachowania siedliska określono jako dobry (II stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Zaniżona ocena wynika z pogorszonej struktury i funkcji torfowisk objawiającej się przesuszeniem ich wierzchnich warstw i murszeniem torfu oraz wkraczaniem gatunków nieswoistych dla torfowisk wysokich (np. trzęślica modra Molinia caerulea, jeżyny Rubus sp.). W kilku przypadkach jest to konsekwencja prowadzonej wcześniej eksploatacji torfu, lecz nigdy nie na przemysłową skalę (potorfia i/lub rowy obecne w: rez. „Brzozowe Bagno k. Czaplinka”, UE3, OC15, OC17 w gm. Borne Sulinowo).Ocena ogólna B jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne, siedlisko pełni ważną funkcję biocenotyczną i pomimo przekształceń jest ostoją rzadkich i zagrożonych gatunków.7140 Torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z klasy Scheuchzerio-Caricetea nigrae)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu, zwykle w obrębie lasów, tylko w jednym przypadku graniczy z gruntami ornymi (na N od Cieszyna). W sumie torfowiska przejściowe stwierdzono na 68 stanowiskach zajmujących 148,89 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,74 % powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Możliwe jest jednak odszukanie siedliska na innych stanowiskach, co wymaga badań uzupełniających. W związku z powyższym aktualna ocena powierzchni względnej (B), podana w SDF z XI.2013 r., nie powinna być zmieniona do czasu wykonania inwentaryzacji. Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na właściwe, niezaburzone warunki hydrologiczne większości torfowisk oraz umiarkowany postęp procesów sukcesji. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Stanowiska torfowisk przejściowych obejmują zarówno otoczenie jezior, borów bagiennych, jak i innych lasów (rozumianych wg typologii leśnej). Cztery obiekty (Budów, Mały Czarnówek, Torfowisko k. Uniemina, Torfowisko Sikory) wytypowane zostały do monitoringu w ramach PMŚ w 2010-2011 r. Perspektywy ochrony większości płatów siedliska wydają się być dobre z uwagi na położenie na terenach Lasów Państwowych, pod warunkiem prowadzenia ograniczonej gospodarki leśnej w sąsiedztwie torfowisk. Szczególnie ważne dla zapewnienia ochrony siedliska 7140 jest również utworzenie projektowanego rezerwatu „Jezioro Tyczno”.Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne, siedlisko pełni ważną funkcję biocenotyczną i jest ostoją wielu rzadkich i zagrożonych gatunków.7150 Obniżenia na podłożu torfowym z roślinnością ze związku RhynchosporionW obszarze siedlisko występuje prawdopodobnie w kompleksie roślinności torfowiskowej należącej do innych typów siedlisk, np. 7110, 7120, 7140. Dokładna lokalizacja stanowisk siedliska nie jest znana i wymaga badań uzupełniających. W opracowaniach przyrodniczych gmin oraz w materiałach do planu ochrony Drawskiego Parku Krajobrazowego podawane są ogólne informacje o występowaniu w ostoi zbiorowisk charakterystycznych dla obniżeń natorfowych. Planowana inwentaryzacja powinna również rozstrzygnąć problem klasyfikacji przygiełkowisk jako odrębnego typu siedliska lub też przynależności jako jednego z elementów innych typów siedlisk torfowiskowych.7210 Torfowiska nakredowe (Cladietum marisci, Caricetum buxbaumii, Schoenetum nigricantis)W obszarze siedlisko zajmuje prawdopodobnie niewielkie płaty. Dokładna lokalizacja stanowisk siedliska nie jest znana i wymaga badań uzupełniających. W dostępnych opracowaniach znajdują się tylko szczątkowe informacje o występowaniu siedliska w ostoi. Jest to jedno stanowisko z gm. Borne Sulinowo, w strefie szuwarowej jeziora Kamieńskie Długie (UE 6). Zasoby siedliska w obszarze szacowane na ok. 32 ha (0,1 % pokrycia wg SDF z XI.2013 r.) wskazują jednak na większą liczbę stanowisk torfowisk nakredowych. Mając na uwadze wrażliwość siedlisk torfowiskowych na zmiany, w planowanej inwentaryzacji należy stosować indywidualne podejście w ustalaniu wytycznych ochrony dla poszczególnych obiektów. 7220 Źródliska wapienne ze zbiorowiskami Cratoneurion commutatiW obszarze siedlisko występuje prawdopodobnie w dużym rozproszeniu, w postaci drobnopowierzchniowych płatów. Z tego względu oraz z uwagi na szczególne uwarunkowania hydrogeologiczne i geomorfologiczne powstania i rozwoju źródlisk wapiennych, siedlisko wykazuje się dużą podatnością na zmiany zarówno naturalne, jak i antropogeniczne. Dokładna lokalizacja stanowisk siedliska nie jest znana i wymaga badań uzupełniających. W dostępnych opracowaniach znajdują się informacje ogólne jedynie o występowaniu siedliska (gm. Złocieniec – zachodni brzeg jez. Drawsko k. Mącidołu; gm. Barwice – ok. jez. Dębno, przy rez. Przełom rz. Dębnicy). Mając na uwadze wrażliwość siedlisk torfowiskowych na zmiany, w planowanej inwentaryzacji należy stosować indywidualne podejście w ustalaniu wytycznych ochrony dla poszczególnych obiektów. 9110 Kwaśne buczyny (Luzulo-Fagenion)W obszarze siedlisko koncentruje się w jego północnej części. Pozostałe, nieliczne fragmenty znajdują się nad jeziorami: Drawsko, Siecino, Krosino, Kleszczno, Komorze, Brody, Dołgie Wielkie. Część płatów objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej oraz ochroną w rezerwatach przyrody: Przełom rzeki Dębnicy, Dolina Pięciu Jezior. Kwaśne buczyny zajmują 755,22 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,6 % powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na właściwie wykształconą strukturę i funkcje większości jego płatów. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Większość stanowisk charakteryzuje się właściwą strukturą wiekową i pionową drzewostanu, dopuszczalnym udziałem gatunków obcych ekologiczne lub geograficznie (głównie Pinus sylvestris, Picea abies, Larix decidua), spontanicznym odnowieniem drzewostanu. Część stanowisk objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej ustanowionej przez Dyrektora RDLP Szczecinek, stanowiących najlepiej zachowane płaty siedlisk i wyłączone z gospodarki leśnej. Część kwaśnych buczyn wymaga przebudowy drzewostanu pod kątem jego składu gatunkowego (duży udział świerka Picea abies, modrzewia Larix decidua), poprawy jego struktury wiekowej (szczególnie wzrost udziału starodrzewu), poprawy zasobów martwego drewna.Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest bardzo istotne, jest to jeden z większych kompleksów lasów liściastych w krajobrazie polodowcowym Pomorza Zachodniego.9130 Żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu, z nieco większym udziałem w jego części północnej. Część żyznych buczyn objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej oraz ochroną w rezerwatach przyrody: Przełom rzeki Dębnicy, Dolina Pięciu Jezior. Siedlisko zajmuje 936,69 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,7% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na właściwie wykształconą strukturę i funkcje większości jego płatów. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Większość stanowisk charakteryzuje się właściwą strukturą wiekową i pionową drzewostanu, dopuszczalnym udziałem gatunków obcych ekologiczne lub geograficznie (głównie Pinus sylvestris, Picea abies, Larix decidua), spontanicznym odnowieniem drzewostanu, zasobnością w charakterystyczne gatunki runa. Część stanowisk objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej ustanowionej przez Dyrektora RDLP Szczecinek, stanowiących najlepiej zachowane płaty siedlisk i wyłączone z gospodarki leśnej. Część żyznych buczyn wymaga przebudowy drzewostanu pod kątem jego składu gatunkowego (duży udział świerka Picea abies, modrzewia Larix decidua), poprawy jego struktury wiekowej (szczególnie wzrost udziału starodrzewu), poprawy zasobów martwego drewna.Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest bardzo istotne, jest to jeden z większych kompleksów lasów liściastych w krajobrazie polodowcowym Pomorza Zachodniego.9160 Grąd subatlantycki (Stellario-Carpinetum)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu wśród buczyn, łęgów i olsów, z nieco większym udziałem w jego części południowej. Część grądów objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej oraz ochroną w rezerwatach przyrody: Przełom rzeki Dębnicy, Dolina Pięciu Jezior. Siedlisko zajmuje 230,15 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,33% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako dobrą (kategoria B), ze względu na zaburzenia siedliska powodowane przez gospodarkę leśną. Stan zachowania siedliska określono jako dobry (II stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Stopień przekształcenia grądów w obszarze jest zróżnicowany. Objawia się on głównie: fagetyzacją drzewostanu, uproszczeniem jego struktury wiekowej i pionowej, zmniejszonym udziałem graba Carpinus betulus, zwiększonym udziałem gatunków obcych (głównie Pinus sylvestris, Picea abies, dąb czerwony Quercus rubra), małymi zasobami martwego drewna. Część stanowisk objęta jest ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej ustanowionej przez Dyrektora RDLP Szczecinek, stanowiących najlepiej zachowane płaty siedlisk i wyłączone z gospodarki leśnej. Ocena ogólna B jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju oraz utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest istotne.91D0 Bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu. Większa część włączona jest do sieci ostoi różnorodności biologicznej, a trzy stanowiska siedliska objęte są ochroną w rezerwatach: Torfowisko nad jez. Morzysław Mały, Zielone Bagna, Brzozowe Bagno k. Czaplinka. Siedlisko zajmuje 269,15 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,34% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na jego właściwe, niezaburzone warunki hydrologiczne, będące podstawą funkcjonowania torfowisk. Stan zachowania siedliska określono jako doskonały (I stopień zachowania struktury). Część badanych stanowisk nie wykazuje objawów przesuszenia, część wymaga badań uzupełniających (zaplanowano jako działanie ochronne). Perspektywy ochrony siedliska są dobre ze względu na objęcie ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej ustanowionej przez Dyrektora RDLP Szczecinek. Bory i lasy bagienne reprezentowane są w obszarze zarówno przez zbiorowisko Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, jak i Vaccinio uliginosi-Pinetum. Ocena ogólna A jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest istotne, siedlisko pełni ważną funkcję biocenotyczną i jest ostoją wielu rzadkich i zagrożonych gatunków.91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion)W obszarze siedlisko występuje w rozproszeniu, głównie na brzegach jezior. Płaty siedliska są drobnopowierzchniowe, a większa z nich część włączona jest do sieci ostoi różnorodności biologicznej. Siedlisko zajmuje 117,26 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,08% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako doskonałą (kategoria A), ze względu na właściwie wykształconą strukturę i funkcje większości jego płatów. Stan zachowania łęgów określono jako dobry (II stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Choć przeważają łęgi dobrze i średnio zachowane, to często są one zniekształcone wydeptywaniem, zalegającymi śmieciami, niedostateczną ilością martwego drewna. Najczęściej łęgi przyjmują postać typową dla Fraxino-Alnetum, choć w obrębie źródlisk i mniejszych strumieni tworzy podzespoły źródliskowe tego zbiorowiska z dominującymi w runie śledziennicą skrętolistną Chrysosplenium alternifolium i rzeżuchą gorzką Cardamine amara (rez. Przełom rzeki Dębnicy). Czasami przechodzą w zbiorowiska olsowe, tworząc z nimi ciekawą mozaikę.Ocena ogólna B jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju oraz utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest istotne.91F0 Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (Ficario-Ulmetum)Projektowany przedmiot ochrony w obszarze. Siedlisko występuje w ostoi na pięciu stanowiskach: E brzeg jeziora Żerdno, S brzeg jeziora Komorze, na W od jeziora Drawsko w ok. Szwedzkiej Góry, W brzeg jeziora Drawsko w ok. Płw. Szerzawa i Płw. Gardno. Zajmuje ono 17,31 ha powierzchni ostoi, co stanowi 0,06% powierzchni tego siedliska w Polsce (powierzchnia względna C). Reprezentatywność siedliska oceniono jako znaczącą (kategoria C), ze względu na jego przekształcenia związane z zaburzeniami warunków hydrologicznych.Stan zachowania łęgów określono jako średni (III stopień zachowania struktury, II stopień zachowania funkcji). Ten typ łęgu zachowany jest w stopniu niezadowalającym lub złym. Wpływ na to ma kilku czynników: niepełny skład gatunków z grupy „wiąz, dąb, jesion” (najczęściej obserwowano jesion we wszystkich warstwach, rzadziej dąb – warstwa „a” i wiąz – warstwa „b” i „c”), zubożona kombinacja florystyczna runa (ten parametr wymaga też zbadania w aspekcie wiosennym), deficyt martwego drewna, zaśmiecenie i wydeptywanie przez wędkarzy. Po usunięciu zalegających odpadów te niewielkie fragmenty łęgów z racji niewielkich powierzchni i sąsiedztwa zbiorników wodnych, mogą zostać wyłączone z gospodarki leśnej i objęte ochroną w postaci ostoi różnorodności biologicznej. Ocena ogólna C jest konsekwencją powyższych ocen cząstkowych. Znaczenie obszaru dla zachowania siedliska w kraju jest nieistotne, natomiast dla utrzymania różnorodności biologicznej regionu jest to ważne siedlisko.Gatunki roślin i zwierząt występujące w obszarze:1381 Widłoząb zielony Dicranum viride Ocena ogólna C, w tym:Populacja: C – w obszarze gatunek znany jest z rezerwatu „Przełom rzeki Dębnicy”, gdzie występuje w oddziale 347a (Nadl. Połczyn). Dotychczas nikt nie prowadził rozpoznania gatunku w pozostałej części obszaru, co aktualnie zostało zaplanowane jako działanie ochronne. Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – gatunek rośnie w łęgu przystrumykowym Stellario-Alnetum w sąsiedztwie kwaśnej buczyny na zboczu. Posiada tam dogodne warunki rozwojowe. W ostatnim okresie stanowisko widłozęba zielonego było badane dwukrotnie – raz w 2009 r. na potrzeby ogólnopolskiego monitoringu oraz drugi raz w 2010 r. podczas prac nad planem ochrony rezerwatu. Potencjalnym zagrożeniem są prace leśne wykonywane bez uwzględniania potrzeb ochrony gatunku (np. podczas wykonywania prac ochronnych w rezerwacie).Izolacja: C – populacja nieizolowana.1032 Skójka gruboskorupowa Unio crassusProjektowany przedmiot ochrony w obszarze.Ocena ogólna C, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. Skójka gruboskorupowa notowana była dotychczas na czterech stanowiskach: w jeziorze Brody i w jeziorze Strzeszyno, w głównym nurcie rzeki Drawy – przy wypływie z jeziora Wilczkowo oraz w ok. Budowa (Waloryzacja gm. Złocieniec 2003, Waloryzacja gm. Borne Sulinowo 2002, Waloryzacja woj. zachodniopomorskiego 2010). Rozpoznanie aktualnego rozmieszczenia gatunku w obszarze zaplanowano jako działanie ochronne. Stan zachowania: C (stopień zachowania cech siedliska III, możliwość odtworzenia II – ocena szacunkowa, brak szczegółowych danych) – gatunek posiada dogodną ilość siedlisk do swojego rozwoju, szczegółowa ocena wymaga jednak badań uzupełniających. Gatunek występuje również w sąsiednich ostojach – Dolina Pilawy PLH320035, Jezioro Lubie i Dolina Drawy PLH320023 (projektowany przedmiot ochrony).Izolacja: C – populacja nieizolowana.1145 Piskorz Misgurnus fossilisOcena ogólna C, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. Gatunek od pewnego czasu niepotwierdzony w obszarze, w dostępnych opracowaniach brak jest informacji o stanowiskach piskorza z obszaru ostoi. Poza ostoją gatunek notowany był w jeziorze Czaplino, a także sugerowano jego występowanie w jeziorze Młyńskim k. Czaplinka. Wskazane jest wykonanie badań uzupełniających, które powinny ustalić czy i gdzie gatunek występuje w ostoi.Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – gatunek posiada dogodną ilość siedlisk do swojego rozwoju, szczegółowa ocena wymaga jednak badań uzupełniających.Izolacja: C – populacja nieizolowana.1149 Koza Cobitis taeniaOcena ogólna C, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. Koza Cobitis taenia notowana była w obszarze na dwóch stanowiskach – na starej Drawie pomiędzy Jeziorem Wilczkowo a głównym nurtem Drawy. Choć to rzadki gatunek nie jest wykluczone, że w ostoi oraz poza jej granicami (podawana z operatów rybackich w dolinie Drawy) występuje jeszcze na kilku stanowiskach.Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – gatunek posiada dogodną ilość siedlisk do swojego rozwoju, szczegółowa ocena wymaga jednak badań uzupełniających.Izolacja: C – populacja nieizolowana.1166 Traszka grzebieniasta Triturus cristatusOcena ogólna C, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. W ostoi gatunek występuje na 15 stanowiskach (po jednym w gm. Złocieniec i gm. Barwice, 12 w gm. Borne Sulinowo). Koncentracja stanowisk w gm. Borne Sulinowo może mieć związek ze słabą urbanizacją tego terenu i dużą lesistością. Najliczniej traszka grzebieniasta była obserwowana tam w trzech miejscach: na N od jezior Komorze, Brody i Strzeszyn (dużo stanowisk z pojedynczymi osobnikami).Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – gatunek posiada dogodną ilość siedlisk w tym polodowcowym obszarze oraz w większości niezakłócone możliwości dyspersji. Podstawowym zagrożeniem dla traszki może być rozwój terenów zurbanizowanych, dlatego też w przypadku realizacji planów rozwojowych gmin należy uwzględniać potrzeby ochrony gatunku. Izolacja: C – populacja nieizolowana.1188 Kumak nizinny Bombina bombinaOcena ogólna B, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. Stanowiska kumaka nizinnego rozproszone są na całym obszarze ostoi. Łącznie gatunek posiada 94 stanowiska, w tym w rezerwatach: Jezioro Czarnówek, Zielone Bagna, Jezioro Prosino. Poza ostoją (na podstawie danych z waloryzacji przyrodniczych gmin) również jest liczny. Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – gatunek posiada dogodną ilość siedlisk w tym polodowcowym obszarze oraz w większości niezakłócone możliwości dyspersji. Podstawowym zagrożeniem dla kumaka może być rozwój terenów zurbanizowanych, dlatego też w przypadku realizacji planów rozwojowych gmin należy uwzględniać potrzeby ochrony gatunku. Izolacja: C – populacja nieizolowana.1308 Mopek Barbastella barbastellusOcena ogólna D:Aktualnie nie jest przedmiotem ochrony w obszarze. Od lat wskazywana jest potrzeba szczegółowego rozpoznania chiropterofauny występującej na obszarze ostoi. W dostępnych opracowaniach znajdują się bardzo ogólne informacje o potencjalnych siedliskach nietoperzy i działaniach, które mogą sprzyjać ich rozwojowi. Wskazane jest wykonanie inwentaryzacji przyrodniczej, która powinna określić: zróżnicowanie gatunkowe, liczebność i rozmieszczenie chiropterofauny, dostępność żerowisk, schronisk letnich i miejsc zimowania, zagrożenia oraz działania ochronne niezbędne do utrzymania właściwego stanu populacji.1324 Nocek duży Myotis myotisOcena ogólna C, w tym:Populacja: C – Stan zachowania gatunku w obszarze jest nieznany. Od lat wskazywana jest potrzeba szczegółowego rozpoznania chiropterofauny występującej na obszarze ostoi. W dostępnych opracowaniach znajdują się bardzo ogólne informacje o potencjalnych siedliskach nietoperzy i działaniach, które mogą sprzyjać ich rozwojowi. Wskazane jest wykonanie inwentaryzacji przyrodniczej, która powinna określić: zróżnicowanie gatunkowe, liczebność i rozmieszczenie chiropterofauny, dostępność żerowisk, schronisk letnich i miejsc zimowania, zagrożenia oraz działania ochronne niezbędne do utrzymania właściwego stanu populacji.Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – zostanie zweryfikowany po wykonaniu badań uzupełniających.Izolacja: C – populacja nieizolowana.1337 Bóbr Castor fiberOcena ogólna B, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. W obszarze notowanych jest kilkanaście stanowisk gatunku na terenie Nadleśnictwa Czaplinek (wg danych szacunkowych w całym Nadleśnictwie – również poza ostoją – jest ok. 490 osobników). Nie jest wykluczone, że gatunek obecny jest na pozostałym obszarze ostoi (z informacji ustnych RDOŚ – WST Złocieniec wynika, że bóbr może występować: w rezerwacie przyrody „Dolina Pięciu Jezior” oraz „Jezioro Prosino”, nad Drawą powyżej rezerwatu przyrody „Jezioro Prosino”, na półwyspie Uraz jeziora Drawsko, na Drawie pomiędzy jeziorem Drawsko i jeziorem Rzepowskim, na terenach rolnych w rejonie wsi Sikory, na terenach rolnych w rejonie wsi Czarne Wielkie). Na dwóch stanowiskach, na obrzeżach śródleśnych jeziorek na N od Strzeszyna, obserwowano ślady bytowania bobra w postaci zgryzów (dąb, sosna, brzoza), ścieżek i żeremi. W 2012 r. RDOŚ Szczecin wydał pozwolenie (ważne do końca 2013 r.) Nadleśnictwu Czaplinek na umyślne zabicie poprzez odstrzał 35 osobników bobra, w związku ze szkodami jakie czyni w gospodarce leśnej.Stan zachowania: A (I stopień zachowania cech siedliska gatunku) – bóbr przeżywa w ostoi swój renesans. Ma tam idealne warunki do rozrodu i życia (dostępność właściwych siedlisk wodnych, odpowiednia baza pokarmowa, brak konkurencji).Izolacja: C – populacja nieizolowana. 1355 Wydra Lutra lutraOcena ogólna B, w tym:Populacja: C – dokładna wielkość i zagęszczenie populacji w ostoi w stosunku do populacji krajowej nie jest znana. W obszarze notowanych jest 10 stanowisk wydry (jeziora: Żerdno, Rzepowskie, Krosino, Strzeszyno, Rakowo, Komorze, Krzywe w rez. „Dolina Pięciu Jezior”; rzeka Drawa k. jez. Krosino, zbiornik wodny na NW od Chlebowa). Rozpoznanie aktualnego stanu gatunku w ostoi zaplanowano jako działanie ochronne. Stan zachowania: B (II stopień zachowania cech siedliska gatunku) – wydra nie wydaje się być zagrożonym gatunkiem w obszarze. Jest to zgodne z ogólnopolskim trendem poprawy stanu jej populacji. W obszarze posiada dogodną ilość siedlisk i zasoby pokarmowe umożliwiające utrzymywanie odpowiednich areałów osobniczych. Izolacja: C – populacja nieizolowana.

4.3 Threats, pressures and activities with impacts on the site

The most important impacts and activities with high effect on the site

Negative Impacts
RankThreats and pressures [code]Pollution (optional) [code]inside/outside [i|o|b]
MA08o
MB02.02i
MB02.04i
LD01i
HE01i
ME01.03i
HE03.01i
LF01.01i
MF02.03i
MG01i
MG02i
MH01i
MH01.08i
MH02.06i
MH02.07i
LI01i
LI02i
HJ02i
LK02.01i
LK02.02i
MUb
MA08o
MB02.02i
MB02.04i
LD01i
HE01i
ME01.03i
HE03.01i
LF01.01i
MF02.03i
MG01i
MG02i
MH01i
MH01.08i
MH02.06i
MH02.07i
LI01i
LI02i
HJ02i
LK02.01i
LK02.02i
MUb
Positive Impacts
RankActivities, management [code]Pollution (optional) [code]inside/outside [i|o|b]
HA01i
MA03i
HA03.03i
HBi
HK02.03b
HA01i
MA03i
HA03.03i
HBi
HK02.03b

Rank: H = high, M = medium, L = low
Pollution: N = Nitrogen input, P = Phosphor/Phosphate input, A = Acid input/acidification,
T = toxic inorganic chemicals, O = toxic organic chemicals, X = Mixed pollutions
i = inside, o = outside, b = both

4.4 Ownership (optional)

Type[%]
PublicNational/Federal0
State/Province0
Local/Municipal0
Any Public0
Joint or Co-Ownership0
Private0
Unknown200
sum200

4.5 Documentation

1.Anonymus 2009. Wyniki monitoringu 3110 Jeziora lobeliowe. Liczba i lokalizacja stanowisk i obszarów monitoringowych. Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000. GIOŚ. Ss.16. <br/>2.Gąbka M. 2013. Materiały do jezior ramieniowych powiatu szczecineckiego. (materiały npbl).<br/>3.3.Gutowska E., Pędziwiatr R. 1994. Projekt rezerwatu leśno-torfowiskowego „Brzozowe Bagno” gm. Czaplinek. Złocieniec. Msc.<br/>4.Hesse T. 1997. Operat faunistyczny – ryby. Plan ochrony Drawskiego Parku Krajobrazowego. Koszalin. Ss. 22. Msc.<br/>5.Jasnowska J., Kowalski W., Markowski S. 1997. Roślinność rzeczywista i potencjalna Drawskiego Parku Krajobrazowego. Szczecin. Ss.14.<br/>6.Koczur A. 2012. Wyniki monitoringu 7140 Torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea nigrae). Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000. GIOŚ. Ss. 27. <br/>7.Kowalski W., Jasnowska J., Zyska W., Zyska P. 2003/2004. Plan ochrony rezerwatu krajobrazowego Dolina Pięciu Jezior – opracowanie autorskie naukowo – badawcze. BKP Szczecin. Msc.<br/>8.Kujawa-Pawlaczyk J., Pawlaczyk P., Gawroński A. 2005. Dokumentacja i projekt planu ochrony rezerwatu „Zielone Bagna”. Plan ochrony na lata 2006-2025. Ss. 155. Msc.<br/>9.Materiały podstawowe do projektu planu ochrony rezerwatu „Przełom rzeki Dębnicy”na lata 2011-2013. RDOŚ Szczecin. BULiGL oddział w Gorzowie Wlkp. Ss. 70. Msc.<br/>10.Materiały podstawowe do planu ochrony rezerwatu „Torfowisko nad Jeziorem Morzysław Mały” wraz z projektem poszerzenia rezerwatu. Biuro UEiUL Operat, Toruń, 2005. Msc.<br/>11.Piotrowicz R. 2004. Materiały podstawowe do planu ochrony rezerwatu „Jezioro Czarnówek”. BKP Szczecin. Msc.<br/>12.Spieczyński D. i in. 2010. Waloryzacja przyrodnicza województwa zachodniopomorskiego. Tom. I. Biuro Konserwacji Przyrody w Szczecinie.<br/>13.Stebel A. 2011. Wyniki monitoringu 1381 Dicranum viride - widłoząb zielony. Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000. GIOŚ. Ss. 9. <br/>14.Szmeja J. 1996. Rejestr polskich jezior lobeliowych. Fragm. Flor. Geobot. Ser. Polonica 3: 347-367.<br/>15.Szwichtenberg A. (red.) 1999. Plan ochrony Drawskiego Parku Krajobrazowego. Politechnika Koszalińska, Koszalin. Ss. 192.<br/>16.Wilhelm M. 2013. Dokumentacja projektu planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Jeziora Czaplineckie PLH320039. Szczecin<br/>17.Wysocki D., Bosiacka B., Kaliciuk D., Śmietana P. 2005. Podstawowe materiały do planu ochrony rezerwatu „Jezioro Prosino”. Ss. 51. Msc.<br/>18.Zarządzenie nr 21/2013 RDOŚ w Szczecinie z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Przełom rzeki Dębnicy”. Ss. 27.<br/>19.Zarządzenie nr 41/2010 RDOŚ w Szczecinie z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Dolina Pięciu Jezior”. Ss. 15.

5. SITE PROTECTION STATUS

Back to top

5.1 Designation types at national and regional level:

Code Cover [%]
PL021.85
PL0374.75
PL0469.31

5.2 Relation of the described site with other sites:

Designated at national or regional level:

Type code Site name Type Cover [%]
PL02Brunatna Gleba+0.00
PL02Brzozowe Bagno koło Czaplinka+0.18
PL02Przełom rzeki Dębnicy+0.43
PL02Dolina Pięciu Jezior*0.72
PL02Zielone Bagna*0.17
PL04Obszar Chronionego Krajobrazu "Pojezierze Drawskie"*69.31
PL02Torfowisko nad Jeziorem Morzysław Mały+0.03
PL02Jezioro Prosino+0.27
PL03Drawski Park Krajobrazowy*74.75
PL02Jezioro Czarnówek+0.04

6. SITE MANAGEMENT

Back to top

6.1 Body(ies) responsible for the site management:

Organisation:Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Szczecinie
Address:
Email:sekretariat.szczecin@rdos.gov.pl

6.2 Management Plan(s):

An actual management plan does exist:

X
Yes Name: Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 29 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Jeziora Czaplineckie PLH320039 (DZ. URZ. WOJ. 2014.1920)
Link: http://e-dziennik.szczecin.uw.gov.pl/#/legalact/2014/1920/
No, but in preparation
No

 

7. MAP OF THE SITE

Back to top
INSPIRE ID:PL.ZIPOP.1393.N2K.PLH320039
Map delivered as PDF in electronic format (optional)
Yes
No

SITE DISPLAY